A. hiç olmadık kadar hiç mesafeler; yüzüme lehimlenir sesleri rehin alınmış bir lehçe
hançeremde sözlük dışı o siyahi yutkunma
harflerin astımlı haritasında mustarip yazı, bir işaret! bile değil; bile hiç!
güneşin külü yanıltmasın: gecenin
Kuğuların göl vaktinde süzüldü inceden bir beyazlık piyanonun tuşlarından.
ben çok çıktım senden yalnızlık sofrası kuruldu otağımızda acıktı gülmelere kardelen uyanışlarımız
Yara ? eğilip alıyorum, hiç sevişmemiş bir gelinin rahminden tesellinin naftalin kokan çeyizini.
şuh avazınla gelen gülsedadır bu sıkıntı yalnız esnayı hatırlayan deli gözleriyle
ne ekmeğe ahulanır ne de açlık durur, sükütlanır sırnaşık ışıklarıyla sabah cevheri
Dokunduğumda yaprağına Damarların titriyor gürültüyle Sular damlıyor ucundan
Selami KARABULUT KANDİL
Cihan OĞUZ ŞİİR HANGİ LİMANDAN UZAKLAŞMAKTIR?
Öznur ÖZKAYA AMY LOWELL Çeviri
Şaban AKBABA ŞİİR 1. / teorik
Aydanur SARAÇ MESAFELER
Erdoğan KUL ZİKİR